Art & Culture

Wie is Sylvie Kreusch, de femme fatale van België's muzikale scene

Ze ontpopte zich op een paar jaar tijd van ex-Soldier's Heart front-vrouw tot steigerende solo-artieste in België's muzikale landschap. Vurig en breekbaar tegelijk, en ook op vlak van mode één en al contrast. Ze wordt vrolijk van vintage vondsten, maar ook Valentino mag haar kleden.
Reading time 5 minutes
Instagram @sylviekreusch

Sylvie Kreusch is moeilijk onder één noemer te plaatsen. De 28-jarige uit Antwerpen is muzikante en stijlicoon, ze wordt gekleed door Valentino, omarmt de tristesse van een vrouw op podium en schrikt er niet voor terug om Voodoo te gebruiken. In een exclusief interview met L'Officiel België klapt ze uit de biecht.

Elk optreden is anders, hoe bereid je je voor?

‘We switchen veel doorheen de set maar we starten altijd met één nummer. Dat nummer moet nog uitkomen, maar we hebben er wel al een live video van opgenomen. Het wordt vré chic, in samenwerking met Valentino en Ann Demeulemeester trouwens. Al mijn vriendinnen doen er aan mee, kortom allemaal topgrieten die mij heel hard inspireren. Onder andere Justine Bourgeus aka Tsar B en Eefje de Visser, ook een zangeres, komen er in voor. Hetwordt een video clip met mega veel girl power!’

Vanwaar die girl power?

Eigenlijk is dat zo gegroeid tijdens onze live shows, vooral tijdens het laatste nummer omring ik me graag met andere vrouwen. Mijn muziek draait niet alleen rond mij, mijn doel is juist om een voorbeeld te geven. Ik merk dat veel meisjes daarin meegaan en het is leuk om hen ook in de spotlights te zetten. Visueel vind ik het gewoon ook heel sterk om op podium alleen maar vrouwen te zien.

Welke vrouwen inspireren jou?

Grace jones, Nina Simone en Celine Dion. Je moet ‘10 reasons why Celine Dion is amazing’op youtube bekijken. Want zij is ook echt amazing, ik zag ze een paar keer tijdens fashion week. Volgens mij is zij heel down to earth, maar ook heel lief en een beetje gek.

Hoe is je passie voor mode ontstaan?

Die passie is niet altijd aanwezig, op een maandag moet je mij niet tegenkomen (lacht). Ik ben er dus ook niet elke dag mee bezig, vaak wil ik gewoon comfy zijn. Ik ben opgegroeid in Antwerpen en je ziet hier wel een sterke mode scene. Toen ik hier begon uit te gaan, leerde ik vrienden kennen die actief zijn in de mode. Dus die passie voor mode is eerder ontstaan uit vriendschap. Als artiest op podium krijg je niet dezelfde energie in een jeans als in pakweg een Valentino kleed. Je moet in een bepaald personage kruipen, je moet je als vrouw super in je vel kunnen voelen. Daarom vind ik die balans tussen on en off stage belangrijk. Ik moet op maandag stomme dingen kunnen doen in normale kleren (lacht).

Wat is je favoriete outfit?

Die laatste jurk van Valentino is het zotste wat ik ooit heb aangehad. Ik droeg die toen voor opnames van een live video: een roze jurk, gigantisch, over the top, typisch Valentino.

Je favoriete ontwerper?

Eigenlijk volg ik mode niet zodanig dat ik favoriete ontwerpers heb. Ik ben er wel mee bezig, bijvoorbeeld als ik outfits moet uitkiezen voor een shoot. Maar om eerlijk te zijn: ik houd van tijdloze mode, een iconische stijl à la Diana Ross. Ik shop ook veel tweedehands. Als ik een vintage pareltje vind en het past mij dan nog eens ook, dan loop ik een dag op roze wolkjes!

Wat draag je om je sexy en zelfzeker te voelen?

Vroeger was ik een echte tomboy. Tot mijn vriend zich er mee begon te moeien. Vanaf dat moment begon ik mij vrouwelijker te kleden. Als ik korte, strakke rokjes draag, dan weet je dat ik mij goed in mijn vel voel. Ik voel mij ook gewoon veel vrouwelijker naarmate ik ouder word.

In je clip ‘Please to Devon’ zien wij een wraaklustige femme fatale. Ben jij dat ook in het echt?

Ik verstop eigenlijk nooit mijn emoties in moeilijk situaties, ik stel me kwetsbaar op. Nina Simone intrigeert mij met de manier waarop zij de tristesse in een vrouw omarmt in haar muziek. Als ik denk aan de huidige trend in de muziek industrie, dan lijkt het alsof vrouwen altijd zo stoer moeten zijn. Kijk maar naar Beyoncé. Vrouwen moeten blijkbaar een pokerface opzetten. Maar als ik dan Franse zangeressen uit de jaren 60/70 zie, dan denk ik oprecht: er is niets zo sterk als een vrouw die haar emoties toont.

Welk nummer is een ode aan die tristesse?

Ik heb wel een aantal nieuwe demo’s geschreven toen ik een moeilijk break-up meemaakte. Maar eigenlijk zit die tristesse wel in alle nummers, ik houd van een beetje drama. Liefdesverdriet inspireert mij meer dan liefde. Kijk maar naar de meeste vrouwen vlak na een break-up, ze zien er fucking amazing uit. Zo gaat dat even goed met muziek schrijven. En dat verklaart ook waarom veel muzikanten zo destructief zijn, ergens hebben ze die drama nodig om inspiratie uit te putten. Maar je moet gewoon iets vinden om het een plaats te vinden. Voodoo bijvoorbeeld, dat is een soort ritueel om dingen te verwerken. Ik vraag mijn vrienden af en toe wel eens om spreuken uit hun boek, ik gebruik ze zelfs als inspiratie voor mijn teksten.

Tags

Lees ook

Aanbevolen voor jou