Veerle Dejaeger goes Sézane. Voor onze lens eigent de Belgische actrice zich de nieuwe garderobe van het Huis toe: uitgesproken, meer fashion-forward silhouetten, die ze draagt op haar eigen vlotte manier.

Photographer : Luna Jacob <o:p></o:p>Assistant photographer : Samir Dari <o:p></o:p>Retouches : Luna Jacob &amp; Alika Kutyreva <o:p></o:p>Stylist : Marjorie Chanut <o:p></o:p>Assistant stylist : Liv de Coninck <o:p></o:p>DA : Lilith Kempynck <o:p></o:p>Hair &amp; Make-up : Elke Binnemans <o:p></o:p>Production : Jade Dierckx &amp; Clara Codognotto

<h3 dir="ltr" style="text-align: justify;">Wanneer Sézane van toon verandert</h3>
Meer uitgesproken silhouetten, een uitgepuurde visuele identiteit, een nieuw adres op de Rive Gauche… Sézane begint aan een onuitgegeven hoofdstuk. Zonder zijn DNA te verloochenen, lijkt het merk zich steeds nadrukkelijker te richten op een bepaalde vorm van Parijse luxe.
Met zijn nieuwe manifest kondigt Sézane niet zomaar een evolutie aan: het huis kiest resoluut voor een meer volwassen houding, radicaler ook in al zijn eenvoud. De toon wordt al in de eerste woorden gezet: na ruim twintig jaar intuïtief bouwen aan het merk, kiest Morgane Sézalory vandaag voor een bewust creatieproces, gevoed door ervaring eerder dan door het enthousiasme van de beginjaren. Ook de garderobe volgt datzelfde traject. Materialen krijgen meer gewicht, silhouetten worden krachtiger en meer gegrond, terwijl een nieuwe visuele identiteit die evolutie onderstreept. Op het eerste gezicht lijkt er weinig spectaculairs te beleven. Toch is de boodschap helder: Sézane is niet langer uitsluitend het merk van de romantische Parisienne. Het viseert nu nadrukkelijker een modieuzer terrein, waar minimalisme een statement wordt. Die evolutie past in een uitgesproken continuïteit. Het label blijft zijn onafhankelijkheid, aandacht voor detail en streven naar een “betaalbaar” aanbod verdedigen, zonder in te leveren op kwaliteit. Maar de toon van het verhaal verandert: minder spontaan, meer beheerst. Alsof het moment daar is om niet alleen meer te verleiden, maar een visie neer te zetten. Misschien schuilt het interessantste net in wat nooit expliciet wordt geformuleerd. Deze nieuwe typografie met haar redactionele accenten en een strakkere esthetiek en silhouetten die aan lengte en autoriteit winnen. Stuk voor stuk signalen die een meer verfijnde Parijse luxe evoceren, waarin less plots zoveel meer wordt. Een creatieve koers die ongetwijfeld voer zal zijn voor gesprekken onder ingewijden. In een landschap waarin merken voortdurend op zoek zijn naar manieren om hun imago te verjongen, kiest Sézane er paradoxaal genoeg voor om volwassener te worden. Precies die nieuwe maturiteit maakt het merk tot een van de meest besproken labels van dit najaar.

<h3 dir="ltr" style="text-align: justify;">At home with Veerle Dejaeger. Over het ritme van Brussel, tweedehandszaken en de perfecte Negroni</h3>
Wie Veerle Dejaeger tegenkomt in de Brusselse straten, kan niet ontkomen aan haar manier van zijn. Veelzijdig, open en een onontkomelijke bruisende energie – een regelrechte weerspiegeling van de stad. Maar achter haar charmante, chaotische karakter, schuilt een gemoedelijke ziel. We spraken haar over aarden in de hoofdstad, opgeladen worden door vriendinnen en de kunst van het vertragen.
Hoewel haar werkdagen zich meestal in en rond Antwerpen afspelen, trekt Veerle elke avond met veel liefde terug richting Brussel. Het is een stad die nooit verveelt, maar waar je toch helemaal in de massa kunt opgaan.&nbsp;
L’Officiel: Wat maakt Brussel na al die jaren nog steeds de plek waar jij je thuis voelt?
VEERLE DEJAEGER: Als ik me doorheen Brussel beweeg, heb ik altijd het gevoel dat dat met een bepaalde anonimiteit is. Je kunt hier verdwijnen in de massa, en daar hou ik van. Dat specifieke gevoel doet me hier aarden. De diverse mix van individuen, die zich uit verschillende uithoeken in deze hoofdstad komen wortelen, geeft de stad haar unieke DNA. Ook heel typisch aan Brussel is de verscheidenheid aan wijken, met elk hun eigen karakter, die als het ware subpersoonlijkheden van de stad vormen. Sint-Gillis is totaal anders dan Elsene of het centrum. Die dynamiek maakt de stad eens zo prikkelend. Iedereen hier is gefocust op zijn eigen ding, dat vertaalt zich op individueel niveau in creativiteit en expressieve vrijheid.
L’O: Hoe ziet een dag in de stad er voor jou uit als er niks ‘moet’?
VD: Dan bezoek ik graag een museum, ik denk bv. aan de Bozar, het Museum van Schone Kunsten. De expo’s zijn naar mijn zeggen altijd zo goed gecureerd. Het duiken in de leefwereld van een artiest of stroming kan me opslorpen en even doen ontsnappen aan de realiteit. De architectuur van dit gebouw, ontworpen door Victor Horta, versterkt dit gevoel. Het bestaat uit een complex netwerk van gangen, verdiepingen, zalen en natuurlijk licht die je als het ware doorheen het verhaal van de tentoonstelling leiden en het stukje voor stukje onthullen. Die ontdekkingstocht vind ik inspirerend en verrijkend. De dag eindigen met een diner met vriendinnen, een drankje aan de Parvis, of gezellig een film kijken die vaak eindigt in een sleep-over en urenlange conversaties. Zo’n dagen koester ik diep.

L’O: Vind je die typisch Brusselse vibe ook terug in hoe je je kleedt?
VD: Zeker. Ik heb het gevoel dat iedereen vooral gefocust is op zichzelf, waardoor er niet per se een sociale standaard bestaat. Dat is bevrijdend. Bij mij vertaalt zich dit in een rokje met hak de ene dag, om de dag daarna in yogapants en een snelle knot de deur uit te wandelen, haha. Brussel heeft veel tweedehandszaken: ik shop regelmatig bij gecureerde zaken zoals Prose Studio of Jacqueline. Ik ben heel gevoelig voor goeie kwaliteit. Sommige kledingstukken uit de jaren 90 die ik tweedehands koop, zien er na al die jaren nog steeds beter uit dan dingen die vorig jaar nieuw in de winkel hingen.

L’O: Je woont nu in Sint-Gillis. Wat maakt die buurt zo fijn?
VD: Het is een gemoedelijke wijk binnen de grote stad. Mensen spelen petanque op het Moricharplein als de zon schijnt. Op elke hoek van de straat zitten de terrasjes zomer en winter vol en op maandag is er een markt waar de buurt samenkomt. Ook veel van m’n beste vrienden wonen een paar honderd meter verderop. Hier wonen is heel ongedwongen.&nbsp;&nbsp;
L’O: Tot slot: als we dit weekend naar Brussel komen, waar moeten we echt even langs?
VD: Dan moet je absoluut naar Cipiace. Dat is echt mijn ultieme hidden gem. Als je daar binnenstapt, duik je in een bijzondere atmosfeer; de uren vliegen voorbij en de buitenwereld verdwijnt een beetje naar de achtergrond. Naast hun grote gastvrijheid, staan ze vooral bekend om hun Negroni’s - die mag je niet missen. Probeer ook zeker een plekje aan de bar te bemachtigen om te zien hoe ze die bereiden!

Veerle Dejaeger staat op de cover van het nieuwe nummer van L'OFFICIEL België

Recommended posts for you

Mode