De Amerikaanse kunstenares Madelynn Green exposeert voor het eerst in Brussel, en voor de tweede keer in de heldere ruimte van de galerie Almine Rech. Als toegewijd schilder van een tegencultuur gevoed door de contrasten van zilverfotografie, vertelt zij het verhaal van een samenleving op zoek naar evenwicht, en verbeeldt zij het dagelijks leven van belichaamde poppen.
Je zou denken dat we in een wereld vol apps, schermen en slimme apparaten vooral op zoek zijn naar nóg meer technologie. Toch gebeurt er iets opvallends. Steeds meer mensen grijpen juist terug naar activiteiten waarbij je iets met je handen doet en niet constant naar een scherm hoeft te kijken. Denk aan leren gitaar spelen, vinylplaten, fotografie met een analoge camera, handgeschreven notitieboeken. Die trend draait niet alleen om nostalgie. Je wilt iets maken, voelen en beleven zonder dat alles meteen digitaal, snel en efficiënt hoeft te zijn. Juist dat langzamere tempo voelt verrassend prettig.
